ŚRODA-SOBOTA || 5-8 LIPCA || GODZ. 19:45-21:15 || MIEJSCE A10 (WIELKI WÓZ)

W tym roku na Slocie kawał dobrego teatru - spektakle różnorodne w formie i tematyce, nagradzane i wyróżniające się na teatralnej mapie polskiego offu. Jeśli lubisz przeżycia intelektualne, emocjonalne, wizualne i dźwiękowe - nie może Cię zabraknąć!

 

ŚRODA 

“Sny Marii Dunin”

Teatr Alelale, Bydgoszcz

„Sny Marii Dunin” to opowieść o miłości, namiętności, rozkoszy, a także o tym jak wyobrażenie o idealnym charakterze miłości spotyka się z życiem. Jest to opowieść o dorastaniu, samoświadomości, kobiecości. Spektakl jest inspirowany opowiadaniem Karola Irzykowskiego o tym samym tytule. To historia kobiety, która ucieka od prozy życia codziennego w świat marzeń sennych. Piękno języka Karola Irzykowskiego zostaje tu zestawione z teatrem obrazu, teatrem formy. Muzyka grana jest na żywo (kontrabas).

Teatr Alelale tworzą: Iga Jambor-Skupniewicz,Karolina Suchodolska i Karolina Kasprzak, aktorki spragnione teatralnych wyzwań. W kręgu ich zainteresowań znajduje się przede wszystkim teatr formy, teatr lalek, którego adresatem jest dorosły widz. Dziewczyny są absolwentkami Wydziału Sztuki Lalkarskiej Akademii Teatralnej w Białymstoku i egzaminu eksternistycznego (Karolina Kasprzak). Na co dzień współpracują m.in. z Teatrem Buratino, gdzie grają w spektaklach dla dzieci.

Siedzibą Teatru jest Bydgoszcz. Teatr realizuje spektakle kameralne. Gra dla dorosłych i dla młodzieży. Eksploruje teatr formy, wgryzając się w sferę pierwotnej muzyczności teatru, traktując swoje ciało i elementy scenografii jak instrumenty. Dotyka tematów związanych z kobiecością, seksualnością, przemocą, stereotypami płciowymi, dominacją, macierzyństwem, koherencją ról i sięganiem do źródeł odwiecznej, kobiecej mocy twórczej, jako prastarej mądrości, z której to źródła czerpiemy moc.

Reżyseria: zespół

Występują: Karolina Kasprzak, Iga Jambor-Skupniewicz, Karolina Suchodolska

Muzyka: Jarosław Majewski

 

CZWARTEK 

“To Face”

Teatr Krzyk, Maszewo

Pytanie o własną naturę bywa naszym najdociekliwszym pytaniem o samego siebie. Ile potrzeba konsekwencji i determinacji, by stawić jej czoła i chociaż raz spróbować się jej przeciwstawić? A później i tak po płonącej walce przyznać się przed samym sobą, że ma się to nijak do ŻĄDZ, które budzą się w nas tak potężnie i mrocznie, że żadne znane nam słowa nie są w stanie tego okiełznać.

Jako byty niedoskonałe wciąż się doskonalimy, by w oparach absurdu swoją niedoskonałość ukrywać przed światem. Co śmieszne, to ukrywanie nabiera na sile, gdy wytwarzamy bardzo osobliwą relację z drugim człowiekiem. Wówczas rodzi się tęsknota, a z nią kolejne pytania – gdzie się schronić i jak się chronić? Bo przecież po wielu latach zderzania się ze sobą w imię własnych przeżyć, kody egzystencji znane są już tylko nam. A świat przecież jak szalony wali i tupie, byśmy oddali im to, co nasze i dyskretne. Nie ma litości dla osobliwości i tkliwości. Brzuchy świata są wciąż nienasycone i głodne, a jego kły coraz ostrzejsze. Wówczas w tej zawierusze życia i śmierci pozostaje nam często tylko granica własnych możliwości i ciągłych starań o siebie. Ceną tego mogą być już tylko narodziny czegoś nowego i nienazwanego, gdzie podobieństwo rodzi się z nas dla nas – i wówczas pozostaje nam chwila, w której liczy się już tylko czas – face „TO FACE”.

Teatr Krzyk z Maszewa istnieje od 2002 roku. Założony został przez Marka Kościółka, byłego aktora Teatru Brama i absolwenta Akademii w Gardzienicach. Sami artyści piszą o sobie: „nie powstaliśmy po to, by się podobać, ale dlatego, by z determinacją walczyć o swoje marzenia i przyszłość. Mówimy o sobie i naszym widzeniu świata: nasze wypowiedzi teatralne pojmujemy w kategoriach manifestów w obronie ludzi i idei nam bliskich. Przy czym uważamy, że w założeniach wolnościowych, które bardzo często zmuszają nas do buntu wobec ideologii jakiejkolwiek z władz (czytaj polityki, koncernów medialnych, korporacji) – musi być miejsce na odpowiedzialność”.

Reżyseria: Marek Kościółek, Anna Giniewska

Scenariusz: zespół

Występują: Lena Witkowska i Mateusz Zadala

 

PIĄTEK

“Kopidoł”

Teatr Naumiony, Ornontowice

Historia kopidoła (grabarza) i jego rodziny osadzona w latach 50. XX wieku na terenie wioski na Górnym Śląsku. Tragikomiczna opowieść o losach wielopokoleniowej rodziny, w której codzienność zakłóca śmierć seniora rodu. W przedstawieniu wykorzystano obrzędy pogrzebowe, które jeszcze do niedawna kultywowano na Śląsku, a także stare pieśni pogrzebowe śpiewane w domach. Całość zagrana w gwarze śląskiej. Pomimo bardzo poważnej tematyki spektakl utrzymany jest w konwencji tragikomedii, gdzie dość zabawne perypetie rodzinne przeplatają się ze śląską obrzędowością.

Teatr Naumiony to amatorska grupa teatralna ze Śląska, której tradycje sięgają lat 20-tych ubiegłego stulecia. Wielopokoleniową grupę tworzą ludzie, dla których teatr to pasja i którzy są wielką artystyczną rodziną. Każdy zrealizowany spektakl w ten lub inny sposób, traktuje o historii, ludziach i tradycjach regionu. Wszystkie spektakle grane są w gwarze śląskiej, a największą radością Teatru Naumiony jest sympatia widzów, o której świadczą pełne sale i wyprzedane bilety. Działania Teatru wspiera Fundacja Szafa Gra oraz Urząd Gminy Ornontowice.

Reżyseria: Iwona Woźniak

Asystent reżysera/sufler/konsultant do spraw językowych: Teresa Machulik

Tekst: Joanna Sodzawiczny

Scenografia i kostiumy: Sabina Baron

Charakteryzacja: Helena Chwałek

Przygotowanie muzyczne: Nina Wolska, Paweł Łebek

Reżyseria świateł: Marcin Thomann

W roli Kopidoła: Bartłomiej Garus

Występują: Bronisława Porembska, Jolanta Sodzawiczny, Magdalena Owczarek, Beata Kniejska, Stefan Owczarek, Józef Ignasiak, Joanna Sodzawiczny, Joanna Wiaterek, Sylwia Zajusz, Karolina Jaworska, Karolina Sosna, Patryk Skolik, Dominik Sodzawiczny, Łukasz Domin, Łukasz Gocal

Produkcja: Teatr Naumiony, ARTeria Centrum Kultury i Promocji w Ornontowicach

Współpraca: Fundacja Szafa Gra

 

SOBOTA 

“Bezsenność”

Teatr Strefa Otwarta, Wrocław

"Shakespeare nie stworzył swojego dzieła po to, by spełnić swój kulturalny obowiązek. A więc po co? Po to, by się bawić. Bo nawet, gdy rzecz jest okrutnie smutna, wasze przejęcie się do łez tragedią sceniczną postaci także jest zabawą".

(Bogusław Kierc)

Namiętność. Intryga. Zazdrość. Przeznaczenie. Sen nocy letniej to historia o miłości wielu par. Miłości czystej, niemożliwej, dzikiej, pięknej. Miłości ponad wszystko. Zdarzenia mają naturę snów i marzeń. Najsprzeczniejsze żywioły schodzą się tu i ocierają. Widma zjawiają się i nikną, groza rozwiewa się śmiechem, miłość przeistacza w złudzenie.
Dwójka aktorów wciela się w 11 postaci, by ukazać moc teatralnej metamorfozy. Widzowie mają szansę polemiki z aktorami. Mogą wpływać na kształt i rozwój akcji. Interakcje z widownią zainspirowane teatrem szekspirowskim są nieodłączną częścią działalności Teatru Strefa Otwarta.
Spektakl jest wynikiem współpracy Teatru Strefa Otwarta z Teatrem Rozrywki w ramach rezydencji artystycznej szóstej edycji Obserwatorium Artystycznego Entrée. Jest to autorski projekt Anny Rakowskiej i Piotra Miszteli, zainspirowany Snem nocy letniej Williama Shakespeare’a.

Teatr Strefa Otwarta – dwuosobowa formacja, utworzona przez Annę Rakowską i Piotra Misztelę w czerwcu 2013. W swojej dotychczasowej działalności teatr skupił się na analizie i rekonstrukcji metod pracy w teatrze elżbietańskim. Zespół ma na swoim koncie 16 nagród teatralnych.

Scenariusz: Anna Rakowska i Piotr Misztela

Reżyseria: Anna Rakowska i Piotr Misztela

Scenografia: Lidia Kanclerz

Ruch sceniczny: Maciej Cierzniak

Występują: Anna Rakowska (Hermia; Demetriusz; Tytania; Hipolita; Puk); Piotr Misztela (Lizander; Helena; Oberon; Tezeusz; Puk; Osioł)

 

Do festiwalu pozostało...

Countdown
expired

SloTV

Newsletter